رسالهای در چند و چونی تولدِ فرزند
اول پایاننامهام نوشته بودم: «تقدیم به آنان که چشمان نوزادی را به جهان نمیگشایند، مگر با سه پیشکشِ آرامش، شادی و امید» و به نظرم همین جمله به اندازهی تمام پایاننامهی پانصد صفحهایام حرف برای گفتن داشت.
# نیکولای_آبی
