می دانید بعد از سوال «دوس پسر داری؟» بیشترین سوالی که از من پرسیده می شود، چیست؟ هر کس که از قبل با من آشنا بوده، یا هر کس که تازه با من آشنا می شود، یا حتی کسانی که هنوز با من آشنا نشده اند(!)، به محض فهمیدن این نکته که من دارم زبانهای باستانی می خوانم، می پرسند «وای! یعنی می تونی میخی حرف بزنی؟!» و من برای دو هزار و هشتصد و چهل و هفتمین بار باید بگویم که «میخی زبان نیست! خطه! اسم زبانش فارسی باستانه». بعد می دانید بیشترین چیزی که به عنوان جواب این جمله می شنوم، چیست؟ این که: «واه! چه فرقی داره حالا!؟». فرق دارد. باور کنید فرق دارد. مثل این است که به یک نفر بگویید «می تونی فینگیلیش حرف بزنی؟» در حالیکه فینگیلیش در واقع استفاده از حروف انگلیسی (یعنی خط) برای نوشتن زبان فارسی است. اگر فارسی حرف بزنید که می شود فارسی و اگر انگلیسی حرف بزنید هم می شود همان انگلیسی. به جان خودم فینگیلیش نمی شود حرف زد! میخی هم همینطور...