همین یکی دو روز قبل بود که برفی گفت «ما دخترا خریم که از چیزای کوچیک ذوق می کنیم؟» شاید بهتر بود به جای علامت سوال، ته جمله اش نقطه می گذاشت. معلوم است که دخترهایی مثل ما که برای گیره کاغذ و آدامس و دفتر یادداشت ذوق می کنند، یا موریانه به مغزشان افتاده یا واقعا خرند! مثلا خود من همیشه آرزو داشتم یک کتاب قدیمی داشته باشم. حالا امروز یک کتاب چینی برایم آورده اند. یک کتاب چینی قدیمی که بر خلاف خیلی از جنس های چینی، واقعا معرکه است. یک کتاب پارچه ای که ورق هایش هم پارچه ای است و حتی صحافی نشده و همه ی برگه ها با یک نخ به هم دوخته شده و داخل یک قاب چوبی آبی گذاشته شده اند. شاید آن روز نمی دانستم جواب سوال برفی را چه بدهم، اما حالا انقدر خوشحالم که می توانم با بزرگ ترین بلندگوی دنیا داد بزنم: «ما خریم برفی. خر خر خر !»