در گذشته های دور و در سرزمینی واقع در جنوب غربی آسیا، مردمی زندگی می کردند که در تمام معابر خود پله برقی نصب می کردند اما هر وقت می خواستند بروند بالا فقط پله های پایین کار می کرد و هر وقت می خواستند بروند پایین، فقط پله های بالا! مردمی که همگی عقل کل بودند و پیش خودشان حساب کرده بودند که اگر روی پله های برقی روشن راه بروند، حدود پنج-شش ثانیه زودتر می رسند و اگر روی پله های برقی خاموش راه بروند، حدود 5-6 پله کمتر راه در پیش دارند! مردمی که روی پله برقی همدیگر را هل می دادند، جیب هم را می زدند، برای هم ماچ می فرستادند، دخترهای پله بالایی یا پایینی را دست مالی می کردند، از همدیگر روی پله ها سبقت می گرفتند، دکمه خاموش کننده پله مسیر مخالف را می زدند و هرهر می خندیدند و در کل مردمی بسیار فرهیخته و شاد بودند!